Beurzen blijven doorstomen vanwege gebrek aan alternatieven

APRIL BEURSUPDATE

Geschreven door Stijn Ceelen, Country Manager BinckBank België | 3 Minuten

Na een sterk 1ste kwartaal bereikte de wereldwijde beurs in april alweer een hoogtepunt. Ondanks enkele lichtpuntjes aan het Amerikaanse economische firmament blijft de rentecurve flirten met een nakende recessie – een omen dat door aandelenbeleggers straal wordt genegeerd.

De financiële markten in 10 seconden (toestand op 30 april 2019):

  April 2019
Aandelen (in euro)
Europa  +3,6% +17,2%
Verenigde Staten +4,0% +20,7%
 Japan +1,4% +10,4%
Obligaties
EMU staatsobligaties 3-5 jaar +0,0% +0,8%
Euro bedrijfsobligaties 1-3 jaar +0,4% +1,9%
Munten (t.o.v. de euro)
Amerikaanse dollar +0,0% +2,2%
Britse pond +0,0% +4,5%
Japanse yen -0,5% +0,6%

Bron: Morgan Stanley Capital International, Barclays, Bloomberg

Komkommertijd in het land van politiek en economie

Deze maand valt er weinig nieuws te rapen op het politieke en economische front. Zo gaan de Amerikaans-Chinese (vredes)onderhandelingen hun gangetje met her en der wat opstootjes en schermutselingen. Ook de volgende hoofdstukken in de Brexit-saga zullen pas in de nazomer van dit jaar worden geschreven.

Ondanks een sterker dan verwachte economisch groei in Amerika brokkelde het vertrouwen van bedrijven aan de andere kant van de Atlantische Oceaan verder af. In Europa verschuift de aandacht dan weer naar zorgenkind Italië dat opnieuw te kampen heeft met begrotingskopzorgen, terwijl het hele Europese vastenland als wereldexporteur juist het grootste slachtoffer kan worden van een verdere inkrimping van de wereldhandel.

Het verbaast dan ook niet dat centrale bankiers wereldwijd meer en meer kijken in de richting van een versoepeling van hun monetair beleid. Naast een aanhoudend lage rente lijken de centrale bankiers uit alle hoeken van de wereld geneigd om een nieuwe wapenwedloop te starten door op te scheppen wie het meeste geld kan en zal bijdrukken.

Beleggen is nu eenmaal een relatief spel

Nu er weinig nieuws te rapen valt op het politieke en economische front, kunnen we ons even buigen over waarom beleggers een voorliefde blijven hebben voor aandelen terwijl er steeds meer stemmen opgaan dat beurzen wereldwijd toch sterk zijn gestegen.

In se is beleggen een relatief spelletje: wanneer beleggers aandelen verkopen, kunnen ze hun opbrengsten op een spaarboekje zetten (aan een rente van 0,11%) of beleggen in bijvoorbeeld kwaliteitsvolle euro-obligaties (aan een rente van minder dan 1%). Het heeft met andere woorden weinig zin om enkel te kijken naar de absolute waardering van aandelen, maar die te vergelijken met de waardering van alle andere alternatieven.

Zo toont onderstaande grafiek de relatieve waardering van Amerikaanse en Europese aandelen. Deze relatieve waardering, ook wel risicopremie genoemd, geeft aan hoeveel rendement een belegger op lange termijn meer of minder mag verwachten ten opzichte van een vrijwel risicoloze belegging (d.i. een belegging in Amerikaans of Duits staatspapier).

Risicopremie


Hieruit blijkt dat aandelen nog steeds een meerrendement tussen 6% en 9% bieden ten opzichte van een risicoloze belegging. Mooi toch! Europese aandelen ogen bovendien ook aantrekkelijker. Logisch? Toch wel. Het hogere risico als gevolg van Brexit-perikelen en economische kopzorgen vertaalt zich in een hogere vergoeding voor dit risico. Enkel een fors stijgende obligatierente bij een gelijkblijvende aandelenwaardering of duurdere aandelen bij een gelijke rente zullen zorgen voor inkrimpende risicopremies.

De hamvraag is dus of Super Mario (Draghi) de rente kan doen oplopen met zijn nieuw pakket van monetaire steroïden. De theorie luidt immers dat een inflatieopstoot als gevolg van een opengedraaide geldkraan niet alleen de economie een extra boost geeft, maar ook de rente omhoogstuwt. Al vergeet dit clubje van Europese centrale bankiers wel 1 belangrijke parameter: geld moet rollen! Wanneer de geldpersen overuren draaien, maar Jan Modaal in Europa ondertussen minder en minder consumeert, dan zal dit monetair infuus geen effect hebben op inflatie en rente.

En daar knelt dus het schoentje. De toenemende vergrijzing in Europa doet het geld juist niet rollen. Oudere generaties spenderen nu eenmaal minder dan jongeren: het huis is nagenoeg afbetaald, de schoolgaande jeugd is (bijna) de deur uit, enz. Het is misschien een idee om het pensioendebat te verlaten en betere maatregelen te verzinnen die toelaten om werk en (een kroostrijk) gezin gemakkelijker te combineren.


Belangrijke informatie

Dit artikel is niet bedoeld als individueel beleggingsadvies of als een individuele aanbeveling tot het uitvoeren van bepaalde beleggingen in hoofde van BinckBank. Resultaten uit het verleden vormen geen betrouwbare indicator voor toekomstige resultaten. Aan elke belegging zijn risico’s verbonden. Hierbij geldt meestal dat een belegging met een hoog verwacht rendement grotere risico’s met zich meebrengt. De kosten en lasten verbonden aan Laten Beleggen kan u raadplegen in de tarievenlijst op www.binck.be.

Deel dit artikel:

Auteur

Stijn Ceelen, Country Manager BinckBank België

Stijn Ceelen is sinds 2017 Country Manager bij BinckBank België en geeft af en toe zijn mening over de financiële markten en hun verloop. 

Ook interessant voor u